Tienke Zijlstra

tekenen als alternatief voor vertrek

Verstopte vrijheid

Als kind al voelde ik dat er in tekenen een vorm van vrijheid verstopt zat. Een manier om om te gaan met een plek of gevoel waarin ik niet op mijn gemak was maar ook niet uit kon. Het bood me een alternatief voor vertrek.

Tijdens het opgroeien en studeren groeide mijn interesse in het proces wat aan kunst voorafgaat. Het innerlijke avontuur waarin het bewuste en het onderbewuste elkaar afwisselen, lijf en hoofd, doorzettingsvermogen en vrij spel.

Het liefst begeef ik me zoveel mogelijk in dit proces en geef ik van hieruit wat van die vrijheid door aan anderen die er wat aan zouden kunnen hebben. Momenteel doe ik dat via de beeldende vakken in het voortgezet onderwijs.

Fysieke betrokkenheid

Ik begin een werk heel fysiek. Grote bewegingen en het liefst op de grond. Zo kunnen er onverwachte, onbedachte vormen ontstaan. Het voelt alsof ik door de fysieke betrokkenheid de vormen op het papier een eigen bestaan geef en ik ermee in gesprek kan gaan tijdens het werken.

In de fase hierna mag ook mijn hoofd weer meedoen en kunnen de gestolde bewegingen uitgewerkt worden naar een steeds concreter en verfijnder beeld. Inhoudelijk krijgt het werk in deze fase steeds meer verdieping. Hierbij maak ik graag gebruik van verzamelde teksten, gedachten en waarnemingen.

Groot tekenwerk is mijn basis. Maar -zoals bij alles in het leven- moet ik ook af en toe hieraan kunnen ontsnappen. Momenteel zijn de ontsnappingsroutes getekende animatie en bewegende installaties in de vorm van decors. In de toekomst wil ik deze disciplines graag meer naar elkaar toe laten groeien.

Gelijktijdige tegenstrijdigheden

Tijdens het tekenen weet ik eigenlijk niet goed wat ik aan het doen ben. Met de jaren krijg ik steeds meer vertrouwen in dit intuïtieve werkproces. Terugkijkend zie ik bepaalde thema’s vanzelf terugkeren in allerlei gedaantes. Zodra ik een concept als startpunt neem voor een nieuwe tekening, gaat het eigenlijk altijd ‘mis’, ontbreekt de noodzakelijke onbewustheid tijdens het werk.

Mijn werk lijkt vanaf het begin af aan te gaan over het onderhuidse en ondergrondse. Dat wat in de onderstroom leeft en wat bovengronds zichtbaar wordt. Het raadsel van ongrijpbare dieptes, de ondoorgrondelijke raadsels van de natuur, van samenlevingen en het menszijn op individueel niveau. Onze omgang met het onbeheerste – en daardoor vaak ongewenste – boeit me.

Ik verbaas me over de onvermoeibare – en vaak toch geniale – neiging van de mens, te denken dit te kunnen beheersen, onderdrukken, controleren. De systemen, ordeningen, constructies die we bouwen om deze krachten in te perken. Letterlijk binnen de landsgrenzen, maar ook binnen die van het individu. Afgebakende landen, afgebakende huizen, afgebakende wezens. De huidige pandemie maakt duidelijk dat dit voor een groot deel een illusie is, alles is met elkaar verbonden, en we zijn afhankelijk van onbeheersbare krachten.

Het spanningsveld tussen controle en overgave. Deze voortdurende afwisseling van tegengestelde krachten is terug te vinden in alles wat leeft. Hier ontstaat elektriciteit. Halen we een pool weg, dan verdwijnt de elektriciteit als geheel

Thematisch maar ook procesmatig ben ik in mijn tekeningen letterlijk met deze energieën aan het spelen, kneden, wringen, persen. Soms verstoten of bestrijden ze elkaar, soms komen ze samen.

Mijn werkplek:

Luttekestraat 35, 8011 LP, Zwolle

tel: +31 614217135

BTW NL003512688B24  |  KvK 80970494

[contact-form-7 404 "Niet gevonden"]